Prolog

Przeprowadzam się. Nie chcę dłużej to mieszkać. Chcę zacząć nowe życie gdzie indziej. Tutaj mam za mało możliwości. Ja chcę pójść na studia, mieć pracę i własne mieszkanie. Włączyłam laptopa i zaczęłam sprawdzać różne oferty. Jutro o 9:00 jest lot. Zdążę, będę pakować się w tępie ekspresowym. Szybko wyciągnęłam walizkę i zaczęłam pakować w nią wszystkie potrzebne mi rzeczy i tak pewnie kupię tam masę ubrań. W między czasie zarezerwowałam pokój w hotelu. Zdziwiło mnie to że recepcjonistka ostrzegła mnie że będzie jakieś zamieszanie. Jednak nie chciałam zawracać sobie tym głowy. Po dwóch godzinach byłam spakowana. Samolot mam za 10 godzin ale i tak nie mogłabym zasnąć. Wyciągnęłam telefon i zadzwoniłam do właściciela mojego mieszkania.
-Halo?-burknął do telefonu.
-Witam, przepraszam że przeszkadzam ale chciałabym sprzedać lub wynająć komuś innemu.
-Ma pani ku temu jakiś powód?
-Tak wyjeżdżam do innego kraju.
-Dobrze nie będę wnikał. Kiedy prani wyjeżdża?
-Jutro o 9 mam samolot.
-Nie zdążę przyjechać jutro przyjadę kiedy indziej. Proszę zostawić klucze od mieszkania pani Everson. Prześlę papiery dotyczące mieszkania pocztą, tylko będzie mi pani musiała podać swój nowy adres.
-Mhm. Dobrze, dziękuję.
-Proszę.
  Rozłączyłam się. Zadzwoniłam do mamy i poinformowałam ją że się przeprowadzam. NIe była z tego powody baaardzo zadowolona ale miała satysfakcję że jestem już samodzielna. Nim się obejrzałam była już 22:03. Nie miałam zamiaru iść spać, bo nie chciało mi się wyciągać piżamy z walizki. Cóż to moje lenistwo mnie czasami dobija. Weszłam do salonu i włączyłam telewizor. Leciała jakaś telenowela więc postanowiłam ją pooglądać. Nic ciekawszego nie było.

*

O godzinie 2:50 zaczęłam wyłączać wodę, gaz i inne rzeczy. Nie byłam pewna czy to dobry pomysł żeby budzić sąsiadkę. Pewnie chciałaby sobie pospać. No ale cóż... Wyszłam z mieszkania z walizkami i zapukałam do drzwi Pani Everson. Nie słyszałam żeby wstała więc zapukałam jeszcze raz. Znowu nec. Chyba muszę zadzwonić. Nacisnęłam dzwonek i usłyszałam kroki. Po chwili drzwi się otworzyły a w nich stała starsza pani w białym szlafroku. 

-Przepraszam że Panią budzę, ale przeprowadzam się. I Pan Craven kazał mi zostawić klucze od mieszkania u Pani. Byłby może jakiś problem?

-Nie ależ skąd. -powiedziała i odebrała klucze- a mogę wiedzieć gdzie się przeprowadzasz?

-Do Londynu.

___________________________________

I jak? Szczerze to mi się nawet całkiem mi się podoba. Prolog zrobiony niedługo pojawi się Rozdział 1.                             

Mrs. Styles.